تـــــــــرنج

تـــــــو رنج ==> همانا آدمی را در رنج و سختی آفریده ایم،بلد4

تـــــــــرنج

تـــــــو رنج ==> همانا آدمی را در رنج و سختی آفریده ایم،بلد4

به قول آن بلندبالا مــرد عـلی‌وار زیسته دوران ما:
"هــمه چیز اوست، ما هـمه هیچیم"

دنبال کنندگان ۶ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
آخرین نظرات

به نام حضرت دوست

رفتیم چلوکبابی دم دانشگاه! الحق کباباش خوبه...

کوله داشتیم.

بعد شام که داشتیم میرفتیم سمت ماشین، گفت: "نمیدونم چرا حس میکنم بار کیفم خیلی سنگین‌تر شده..."

گفتم: وقتی اکثرا غذای ساده بخوری و برا اسلام زحمت بکشی، یه بار که چلوکباب اعیونی بخوری، بار روی دوشت سنگین‌تر میشه، باید به اندازه چلوکباب به اسلام خدمت کنی...

۰ نظر ۲۱ آبان ۹۶ ، ۰۱:۱۹
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

-گاهی اوقات میخواهی پرواز کنی، پر بکشی و با قدرت و سرعت جلو بروی

اما دربغ از آنکه پایت قل و زنجیر شده!

قفل و زنجیرش بزرگ است و از تو کاری برنمی آید...

کلید هم گم و گور شده!

چکار میکنی؟!

+ میرم پیِ کلیدساز!

-کوله اربعینتو بستی؟


+ تا یار که را خواهد و ...

۰ نظر ۰۵ آبان ۹۶ ، ۲۱:۵۵
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

گاهی با خودم فکر میکنم اینقدر که مولایمان بر سر ما غیور است، ما بر سر نگه داشتنش غیور نیستیم!

میخواد فقط برا خودش باشی!

نچسب به این و اون!

دل نبند!

میخوادت! برا خود خود خودش!

پ.ن: بریدن سخته! تا وقتی لذت کنار مولا بودن رو تجربه نکنی، چشیدن این سختی گوارای وجودت!

پ.ن2: بقدر الکَدِّ تُکتَسَبُ المعالی!

پ.ن3: تو یه قدم بردار...هه! نه بابا! نمیخواد قدم هم برداری!!! قدم برنداشته هزار بار میاد و اومده سمتت! تو کوری و نمیبینی...

۱ نظر ۱۲ مهر ۹۶ ، ۰۳:۱۶
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

مانده‌ام خیره در آیینه سرشار از هیچ

آنچنان رفته‌ام از دست که ناگفتنی‌ست

#قربان_ولیئی

یا رادّ ما قد فات... 

#دعای_جوشن_کبیر

التائب من الذنب کمن لا ذنب له

#مولا_علی_ع

ذنب= هر اشتباه را گویند! لزوما بمعنی گناه نیست

۰ نظر ۲۰ مرداد ۹۶ ، ۲۳:۲۰
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

دوستی‌های یه طرفه تهش جدایی‌عه

کاش هیچ‌وقت حس نکنی رابطتت با بهترین دوستت اینطوری شده

#حضرت دوست

۱ نظر ۱۹ مرداد ۹۶ ، ۱۲:۰۳
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

هر وقت دیدی خیلی بهت فشار اومده و دیگه کم آوردی

استغاثه کن به حضرت زهرا! اگه اینم جواب نده ینی دیگه نمیخوانت! و وای از اون روز!!!

پ.ن: نمیدونم! نمیدونم تهش چی میشه... ولی خدا عاقبت به خیرت کنه!!!

۱ نظر ۱۰ مرداد ۹۶ ، ۱۱:۳۴
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

اینکه یه آدم بخاطر کسی که دوسش داره، میتونه زمین تا آسمون عوض بشه؛ نمیدونم خوبه یا بد!
کاش خوب باشه...
کاش خوب باشی...
کاش خوب باشم...
کاش خوب بشیم...



پ.ن: بعد از مدت ها ورود به عرضه بلاگ، یکم همت میخواد!
حرف های زیاد و پراکنده رو جمع و جور زدن، کار سختیه

۲ نظر ۰۴ تیر ۹۶ ، ۱۹:۲۸
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

اولین سفر کربلا.

با یکی از دوستان مداح بودم. از من بزرگ‌تر بود.

به کربلا که رسیدیم خسته بودیم 

به هر زحمتی بود مهیا شدیم و راهی شدیم...

اولین نگاه به گنبد عباس و حسین به کنار، وقتی به حرم ابوفاضل ع وارد شدیم،  اتفاقی افتاد که هر وقت یادم می‌آید، بی‌اختیار باران چشمانم شروع می‌شود...

وارد حرم که شدیم، قبل از خواندن زیارت و روضه، سیدِ مداح کاروان ما، طلب آب کرد.

۱ نظر ۰۱ اسفند ۹۵ ، ۰۱:۳۸
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

این لحظاتی که کم‎‌کم باید بار و بندیل رو ببندم و راهی تهرون(بخونید خراب‌شذه) بشم، سخت ترین لحظات زندگیم رو دارم میگذرونم! #زندگی اینجا رو رها کردن و به #مردگی شهر مردگان متحرک #سکولار برگشتن، درد داره! یه درد عمیق غیرقابل بیان...

این متن رو برای یکی از اردوهای جهادی نوشتم:

از وقتی که به روستا وارد شده ای، مدام این آیه را در ذهنت مرور میکنی! «و نرید أن نمنّ علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین»
و به راستی صاحبان حقیقی دوران ظهور همین مردمان ضعیف نگه داشته شده هستند که به دور از هرگونه تجمل و حب نفس با ایمان کامل به مقدرات و سنت های الهی در حب اهل بیت می سوزند و می سازند. و اما تویی که اسمت را گذاشته ای حزب اللهی و هرجا که می روی تحویلت می گیرند و...، به این مردمان که میرسی با نگاهی کاملا تحقیرآمیز نگاهشان میکنی و طوری رفتار میکنی که... بمااااند... حتی اگر لحظه و کمتر از آنی این فکر به سرت زد که خود را بالاتر از این مردمان بدانی، سریع به خودت نهیبی بزن که «لیس للانسان الا ما سعی!» و سعی، نسبت کار و فعالیت و عملکرد توست به استعدادها و نعمت های خدادادی و شرایط محیطی. با یک حساب سرانگشتی هم معلوم است که میلیون ها سال نوری از این مردمان از خدا دورتر هستی ولی خدایت تو را در بین دیگران عزیز کرده... و این برترین کاری است که تابحال انجام داده ای! جهاد و جنگی علیه خودت! خودی که خودت هم خوب می دانی آنطور که باید و شاید، نبوده است... خودت را بُکُش! خاک‌مال کن و خرج بهترین مردمان روی کره خاکی کن که هرچقدر هم که بگردی، کم پیدا خواهی کرد از این جنس مردمان را در شهرهایی که دود خودپرستی و تباهی و فسادش غباری از جنس سیاهی بر روی مردمانش پاشیده است... و هر روز که آفتاب غروب می‌کند، خسته از کار با گردی از غبار روی صورت‌ها و لباس‌ها یک روز از 10 روز فرصت دمخور شدن با این مردمان از تو گرفته می شود! و تویی که با خود مرور میکنی: "اللهم مولای! کم من ثناء جمیل لست اهلا له نشرت"(دعای کمیل)

۰ نظر ۳۰ دی ۹۵ ، ۲۳:۰۰
علی ابن صادق

به نام حضرت دوست

بهترین راه جنگیدن، دستور دادن و دستور پذیرفتنه

به خودت، به نفس‌ت، به اعضاء و جوارح و جوانح‌ت دستور بده

و همیشه پذیرای دستورات الهی(و ما یتعلق به)  باش! بدون که هیچ اختیاری از خودت نداری! مومن از خودش اختیاری نداره...(منظورم این نیست که اختیار نداره، منظورم اینه که اختیار نداره :)) ) 

ما همه هیچیم و هیچ نیست جز او

وحده لا اله الا هو

الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

۲ نظر ۲۴ دی ۹۵ ، ۰۰:۱۹
علی ابن صادق